Batik
zobacz większy obrazek       Technika batiku polega na uzyskiwaniu wzorów na tkaninie, najczęściej bawełnianej, przez pokrywanie płótna gorącym woskiem. Używa się do tego pędzla, patyczka, szpatułki i tjantingu (wzornika). Następnie tkaninę zanurza się w zimnej kąpieli barwiącej. Miejsca pokryte woskiem pozostają nie zabarwione. Po wysuszeniu można nałożyć woskową kolejną fazę wzoru i ponownie barwić w ciemniejszym barwniku. Czynność tę powtarza się wielokrotnie. Po wykonaniu projektowanego wzoru tkaninę prasuje się przez biały papier.
Zawilce - batik Aleksandry, lat 14
     Ojczyzną batiku podobno jest egzotyczna wyspa Jawa.
     Technika batiku znana była również w Indiach, Azji południowo-wschodniej i w Chinach.
Europa zaczęła interesować się batikiem przed stu laty.
W Polsce pierwsze batiki powstały w Warsztatach Krakowskich na początku XX wieku.
W 1989 roku powstała pierwsza w Polsce północnej pracownia batiku w Słupskim Ośrodku Kultury.
    Od ośmiu lat także w podwarszawskiej Zielonce w Zespole Szkół Nr 3 uczniowie pod opieką nauczycielki plastyki projektują i wykonują prace - obrazy i serwetki chętnie nabywane na Szkolnych Festynach
     Zaprezentowane tutaj zielonkowskie szkolne batiki nawiązują do tradycyjnej, indonezyjskiej gamy barwnej: utrzymane w ciepłych tonach, z przewagą brązu o różnych odcieniach albo są utrzymane w błękitach lub zieleniach, jeszcze inne mają bogatą, różnorodną kolorystykę, wymagającą wielokrotnego farbowania. Krakelury (ślady po spękaniach wosku) tworzą dodatkowy, interesujący efekt plastyczny. Szczególnej urodynabierają batiki widziane pod światło. Ujawniają wtedy całą intensywność koloru, oryginalność form, indywidualny styl.
Dudek - batik Pauliny, lat 14
Motyl- batik Oli, lat 14
Serce - batik Pauli, lat 14
Gondola - batik Agnieszki, lat 14
Rybka - batik Pauliny, lat 14
Serce - batik Olgi, lat 14

autor: Anna Rozalska

do strony głównej